Reclame en de reclame cue

Artikel
Reclame en de reclame cue

Het "PP-symbool"

Misschien heb je er al eens op gelet wanneer een personage in een serie of film geniet van een blikje Coca-Cola, of druk aan het tokkelen is op die fancy nieuwe MacBook, waarbij het merk verdacht duidelijk in beeld komt. Wel, de kans is zeer groot dat dat reclame is (en meer bepaald ‘brand placement’, of ‘product placement’), waarbij de makers van films, series en games geld krijgen om die merken en producten te tonen.

Nu, jij hebt het misschien al eens zo’n “verborgen” reclame opgemerkt, maar voor velen is dat minder vanzelfsprekend. Van kinderen (jonger dan 12 jaar) bijvoorbeeld, is het al sinds de jaren ’80 geweten dat ze amper in staat zijn om reclame te herkennen en te begrijpen, als ze geen ‘cue’ of aanwijzing krijgen die hen waarschuwt voor de aanwezigheid van reclame.

Een aantal jaren terug heeft de Europese Unie dit opgepikt door alle tv-zenders te verplichten om het aan hun kijkers duidelijk te maken wanneer er reclame in tv-programma’s verscholen zit. In België worden de kijkers hier nu voor gewaarschuwd door hen het ‘PP’-symbool (zie figuur) te tonen aan de rechterkant van het scherm, aan het begin en op het einde van een tv-programma. Het ‘PP’ symbool staat voor Product Placement. De kans is echter groot dat je hier nog nooit op gelet hebt of over nagedacht hebt. Inderdaad, niet lang geleden heeft onderzoek aangetoond dat zelfs volwassenen dit symbool bijna niet opmerken, en vaak ook niet weten wat het betekent.

 

 

https://marketingenmediarecht.files.wordpress.com/2010/05/pplogo.jpg

Symbool van "Product Placement"

 

 

Je kan al denken wat dit inhoudt voor kinderen: waarschijnlijk hebben zij nog veel meer moeite om zo’n ‘PP’-symbool op te merken, en hebben ze het raden naar de betekenis van die aanwijzing. Daarnaast kijken ze ook vaak naar tv-programma’s uit het buitenland, waar zo’n waarschuwing niet altijd verplicht is.

En nu hebben we het enkel nog maar gehad over tv-programma’s. Kinderen zijn ook gek op ‘advergames’, waarin de reclame verwerkt zit in online spelletjes, die ze vaak erg leuk vinden, en waar ze helemaal in opgaan. Of ze surfen naar websites (bijvoorbeeld voor speelgoed) vol flitsende en bewegende beelden, waarbij het nauwelijks duidelijk is wat reclame is en wat de echte website. Wel, die reclamespelletjes en websites waarschuwen maar zeer zelden voor de reclame die ze tonen. Meer nog: zelfs mochten ze dit doen, is de kans klein dat kinderen die waarschuwing zouden opmerken, gezien ze vaak overweldigd worden door de leuke en meeslepende inhoud van zo’n spelletjes en websites.

Wat kan je doen?

  • Een reclame-aanwijzing lijkt op het eerste zicht onnodig, maar aangezien we vrijwel constant en overal worden blootgesteld aan reclame is een reclame-aanwijzing geen overbodige luxe. Als je sit beseft, heb je al een eerste stap gezet.

  • Hiernaast mag je er niet vanuit gaan dat iedereen het "PP" logo kent. Bijgevolg is het zeker een meerwaarde om elkaar op de hoogte te brengen: vertel het dus zeker voort!

(Pieter De Pauw, UGent, Adlit project)

Delen